Gamevault.be

Het lijkt wel een nieuwe rage om oude games in een nieuw jasje uit te brengen. Shadow Complex was een uitstekend voorbeeld, alhoewel het zich meer baseerde op het oude 2D side-scrolling genre waar Metroid zo om gelauwerd werd. Alien Breed krijgt deze keer de oppoetsbeurt te verduren, en dan nog wel van de studio die destijds in 1991 verantwoordelijk was voor de eerste game. Op Xbox Live Arcade is deel één van de reanimatie van de reeks te downloaden tegen 800 Microsoft Points. De moeite waard of het ras meteen euthanaseren?

Game over man, Game over

De oorspronkelijke Alien Breed werd sterk geïnspireerd door de Alien-franchise, met name Aliens die meerdere gedrochten op je tegelijk zou afsturen. Zelfs de befaamde bewegingsradar uit de tweede Alien-film krijgt een rolletje. Zo speelde ook de oude arcade game: vanuit een vogelperspectief de controle krijgen over je ruimtemarinier en alles dat onnatuurlijk beweegt te voorzien van de nodige gaatjes. De moderne variant doet hetzelfde, maar in een 3D-perspectief: de Unreal 3 engine laat je toe om doorheen je eigen schip te bewegen dat aanvaarde met een mysterieus schip. Na de schade op te meten, breekt de hel los en raakt jouw eigen ruimtetuig besmet en gevuld met bloedstollende wezens waar geen enkele woordenboek een passende term op kan plakken. Overleven is dus het sleutelwoord in Alien Breed: Evolution en dat spreidt zich over verscheidene niveaus in het schip die fungeren als de levels in deze eerste episode.

Doorheen de verschillende verdiepingen vind je wapens, kogels, health kits en granaten om je te beschermen tegen het agressieve ras. Sommige voorwerpen liggen doodgewoon op de grond, andere liggen in de zakken van lijken of in kastjes. De voorwerpen zijn alleszins simpel te gebruiken en klaar te houden voor gebruik zonder dat je in een aparte inventaris moet rommelen. De besturing werkt dus, ondanks de overgang van 2D naar 3D, vrij goed. Als er een muur je camera in de weg zit, kan je gelukkig ook die draaien in de gewenste positie. Dat breekt niet af aan de uitdagingfactor van de game, want je zal genoeg krabben in het haar wanneer hordes aliens door een gang komen gerend om hun klauwen diep te scheuren doorheen je fragiele weefsel. Tactisch omspringen met je kogels luidt dus de boodschap.

Verder dan één redder

Wie gedacht had dat je van deze game nachtmerries krijgt die zelfs psychologen in een knoop krijgen, heeft het spijtig genoeg mis. Daarvoor sta je als speler te ver af van het hoofdpersonage en mist de game wel wat nodige sfeer. Dankzij de moderne technologie ziet het hele schip er wel verlaten en overspoeld uit: her en der loeien sirenes, alarmlampen draaien onvermoeid rond en al het materiaal ligt verspreid over de bureaus en de grond. De eerste twee levels is dat nog aanvaardbaar, maar de hele game ziet er bijna hetzelfde uit met identieke gangen en kamers. Het feit dat je constant ruimtes onderzoekt, wat knopjes indrukt en aliens omver knalt, helpt niet echt om je lang geboeid te houden.

Tot mijn grote verrassing zit er ook een co-op mode in de vernieuwde Alien Breed. Al snel trommelde ik de nodige spierkracht op om met een tweede controller de strijd aan te gaan. Eenmaal je start, wordt het duidelijk dat de speelmodus niet de verhaallijn volgt en je allebei dropt in een kamer om vanaf daar de lift te bereiken die je brengt naar de volgende afdeling. De enige reden waarom een tweede speler hier handig is, is omdat het aantal vijanden aanzienlijk toeneemt in co-op. Maar het voelt nooit aan alsof je met elkaar belangrijke interactie voert. Voorwerpen kunnen bijvoorbeeld niet opgenomen worden en dan gedeeld worden met je teammate. Zo ook als iemand het loodje legt; zodra een speler gedood wordt, blijft die een tiental seconden knock-out en dan staat die terug recht. Het zorgt er alleszins voor dat je enkele uren langer blijft betrokken in het heetst van de strijd, maar daar stopt het dan ook.

Conclusie

De resurrectie van Alien Breed roept vele gevoelens op, waarvan het merendeel positief. Het is niet de eerste keer dat men de nostalgie met een Unreal 3 engine kan verzadigen, aangevuld met de typische elementen die een arcade game alle eer aan doen. De co-op en eentonigheid konden ons echter niet smaken en we voelden ons nooit volledig betrokken bij de lugubere gebeurtenissen aan boord van het ruimteschip. Gelukkig is dit nog maar de eerste episode; laat ons hopen dat ze bij Team 17 de nodige conclusies trekken met Episode 2 in het achterhoofd.

+ Retrogaming met een vleugje moderniteit
+ Simpele besturing
+ Lange speelduur
+ Uitdagend
+ Unreal 3 engine levert veel moois op het scherm

- Co-op ontbreekt de nodige diepgang
- Weinig variatie
- Sfeer ontbreekt

| login of registreer om te reageren