Bayonetta
Gamevault.be | X360

Gamefiche

Bayonetta
Score van de redactie:
10
0
Jouw score: Geen
review | 18 jan 2010 - 

Vrouwelijke heldinnen veroveren al snel een speciaal plaatsje in ons hart voor diverse redenen. Sommigen onder hen hebben mooie proporties en zijn lenig als een kat, zoals mevrouw Lara Croft. In het geval van Rubi Malone heeft de heldin een grote mond, een heerlijk charisma en een arsenaal geweren. Ze hoeven achter niet altijd volledig mens te zijn, denk maar aan de vampier Rayne uit Bloodrayne. Het nieuwe jaar is nog zo pril als de lente in maart, toch duikt er meteen een heldin vanuit een zeer zonderlinge hoek. Haar naam, Bayontta. Haar vijanden, talrijk. Haar geweren, flitsend. Haar achterwerk, episch. 

One of a Kind

Als je Bayonetta gaat distilleren kom je uiteindelijk op het aloude verhaal tussen goed en kwaad terecht. Gelukkig heeft het verhaal meer kleren om het lijf dan dat en zijn we getuige van een oorlog die zich over verschillende dimensies strekt. Onze femme fatale ontwaakt na een 500 jaar durende slaap en kan zich nog enkel flarden herinneren. Wat Bayonetta nog wel weet is dat zij een Umbra Witch is, een volgeling van een eeuwenoude factie die het niet zo goed kan vinden met de Lumen Sages, wat wij ook engelachtige figuren noemen. Eens je ze tegenkomt op je reizen besef je echter dat het verschil tussen engelen en demonen qua uiterlijk eerder een grijze zone is, in plaats van het gebruikelijke zwart-wit. 

De Umbra Witches hebben eeuwen geleden een pact gesloten met de duivel, en dat pact is de bron waaruit ze hun kracht putten. Deze clan is exclusief voor de vrouwen terwijl de Lumen Sages enkel bestaat uit mannelijke entiteiten. In betere tijden was er echter geen sprake van een oorlog tussen beiden maar deelden ze een kostbaar juweel, genaamd The Eyes of The World. Het juweel werd in twee delen gespleten en gingen door het leven als The Right Eye en The Left Eye. Een lang vervlogen event heeft een oorlog doen ontstaan tussen beide clans. Eéntje die zo hevig woedde dat beide clans nagenoeg volledig vernietigd werden. 

In de huidige tijd is Bayonetta op zoek naar de persoon die haar de tweede helft van het juweel kan bezorgen. Voor haar begint de reis in een stadje genaamd Vigrid, op zoek naar het juweel. Voor Bayonetta betekent dit niet alleen dat ze oog in oog komt de staan met de Lumen Sages maar beetje bij beetje zal ook de legpuzzel van haar verleden op zijn plaats vallen.

Hell Hath No Fury

Het is nu al wel duidelijk dat Bayonetta zeker geen katje is om zonder handschoenen aan te pakken, en ze weet het. Ze is niet bepaald arrogant te noemen maar wat ze mist aan nederigheid, dat maakt ze goed met een overdosis flair en haar flamboyante trekjes zijn eerder schattig en sexy dan storend. Het is altijd de bedoeling geweest om haar een stevige dosis intelligentie en mysterie mee te geven, iets wat geaccentueerd wordt door de bril. Dit zou haar uniek maken ten opzichte van andere vrouwelijke personages in games. 

Opmerkelijk aan onze heks van dienst is vooral haar gewaagde outfit die eigenlijk geen kleren zijn. Klinkt vreemd, nietwaar? Het is eigenlijk haar magische haar dat de vorm aanneemt van een strak aansluitend pak. Een deel van haar magische aanvallen vloeit verder uit de magische kracht van haar kapsel. Dit zorgt er dan ook voor dat ze meestal halfnaakt een vijand met een genadeklap de muur in mept. Het is echter telkens zeer stijlvol in beeld gebracht zodat het op geen enkel moment vulgair word. 

De vele gevechten zijn eigenlijk als Bayonetta, snel en gestroomlijnd. De gevechten variëren van engelen die even groot zijn als Bayonetta tot kolossen die heel je scherm in beslag nemen. Over het design van de Sages kan enkel gezegd worden dat het zowel vreemd als prachtig is. Je zou zelfs zo ver kunnen gaan door te zeggen dat het bij momenten obscuur aanvoelt. Hoe groot ze ook zijn, onze bevallige heks weet er wel raad mee. Door middel van flitsende combo’s en het slim ontwijken van aanvallen krijg je toegang tot haar speciale krachten. Op het laatste nippertje ontwijken aan een onvriendelijke zwaai van je tegenstander geeft Bayonetta de zogenaamde Witch Time, hoewel de meeste mensen het kennen als bullet-time uit The Matrix. Voor een korte tijd zal heel de wereld buiten Bayonetta in een zeer traag tempo verder gaan. Dit geeft je dat extra voordeel tegenover je vijanden, in het geval de vier wapens nog niet genoeg zijn. Ja, je leest het goed, onze heks gebruikt niet twee wapens, maar vier. Als je dan toch je haartooi kan veranderen in een gigantische stiletto, dan kun je het jezelf permitteren om aan de hielen van je schoeisel ook geweren te bevestigen. Dit opent op zijn beurt de deur naar weer een hele reeks van stijlvolle, zij het ietwat vreemde, combinaties. 

Een logische evolutie

Wie games een beetje volgt zal al snel de overeenkomsten tussen Bayonetta en Devil May Cry zien. Niet verwonderlijk want de regie is aan de hand van Hideki Kamiya, en deze was ook al verantwoordelijk voor Devil May Cry. Kamiya zelf noemt Bayonetta een logische evolutie van Devil May Cry. 

De schaal van de game is op zijn minst episch te noemen. Het design van Vigrid alleen al ademt dit volledig uit. Steegjes hebben een ordinaire, zelfs saaie uitstraling maar net als je de bedoeling hiervan in vraag begint te stellen wordt Bayonetta getrakteerd op een tripje naar de Paradiso, één van de dimensies in de game. Deze dimensie heeft een zonnige, warme uitstraling. Zoals de naam doet vermoeden is dit een waar paradijs, behalve voor onze heldin dan. Nu ja, als heks die een pact met de duivel heeft zou je ook wat ongemakkelijk worden in de hemel. Het is de thuisbasis van de engelen en dat komt in dit design sterk naar voor. Valleien, rijkelijk versierde gewelven en veel goud bekronen de architectuur. Inferno doet uiteraard dienst als de hel, deze dimensie is verre van aangenaam om te vertoeven. Het is de thuisbasis van de demonen waar Bayonetta op gepaste tijd gebruik van maakt. Het is ook van deze demonen dat de Umbra Witches hun kracht vandaan komt. Dit concept is een afgeleide van Devil May Cry, met als contrast dat ze niet noodzakelijk voor het goede gebruikt worden. Tussen de twee dimensies heb je ook nog Purgatorio, een soort van tussendimensie voor entiteiten die tussen Inferno en Paradiso reizen. Ondertussen heb je misschien gemerkt dat dit alles zeer strerk leunt op het boek Divine Comedy door Dante. 

Bayonetta is een game dat ook verscheidene hommages brengt aan titels van publisher SEGA. Denk maar aan de minigame Angel Attack, dat dienst doet als hommage aan Space Harrier. De ringen die Bayonetta kan oppikken nadat ze een vijand heeft verslagen doen trouwens sterk denken aan de ringen uit Sonic. Ook naar voorgaande games van Kamiya zoals Resident Evil en Viewtiful Joe wordt ten gepaste tijd al eens een knipoog naar geworpen. 

Over the top

Net zoals bijvoorbeeld Devil May Cry en God of War gaat deze game er qua gameplay soms zwaar over. Vooral de waanzinnigheid van de combo’s blaast deze game de concurrentie volledig van de kaart. “Over the top”-actie is nog nooit met zoveel flair en geweld op mijn scherm getoverd. Je krijgt niet de tijd om na te denken of dit nu eigenlijk wel je ding is of niet, Bayonetta strikt je met haar magische haar en sleurt je helemaal mee op haar reis. Tijdens je verkenning van de prachtig ontworpen wereld zal een prachtige soundtrack alvast zorgen voor het nodige gezelschap. Aan de basis van deze soundtrack ligt Hiroshi Yamaguchi die vooral een mix van moderne muziek en orkestrale klanken wou weergeven. Dat is hem dan ook goed gelukt want tijdens je reis zul je voornamelijk subtiele pianomuziek horen, al dan niet bijgestaan door een vrouwelijk koor. Op andere momenten krijg je dan weer een zeer moderne golf muziek over je heen gespoeld. Het draagt bij tot de zonderlinge aard van de gevechten en het “over the top”-gehalte van de game.

“Over the top” is misschien nog de beste omschrijving voor deze game want elk aspect ervan geeft een nieuwe dimensie aan de betekenis ervan. De cinematics zijn hier ook een mooi voorbeeld van. Als je dacht dat tijdens de gewone gevechten de actie als weergaloos flitsend was, dan geven de meeste cinematics je iets om over na te denken. Adrenaline spuit uit elke porie en er is meer bullet-time aanwezig in één scene dan in alle films van John Woo. Toch zijn niet alle cinematics van die aard, er zijn er ook die een deel van de puzzel onthullen, maar toch telkens weer op een unieke stijl. Misschien hebben we met deze laatste zin het sleutelwoord van deze game gevonden, uniek. 

Conclusie

Bayonetta is een pracht van een game geworden. Eén van de eerste games van dit jaar en al meteen kanshebber voor in de top vijf van 2010 te belanden. Na de game meerdere keren uit te spelen zul je nog verschillende combo’s van onze bevallige heks ontdekken en proberen te verwerken in je speelstijl. Een heerlijke soundtrack speelt in op de prachtige omgevingen en maken het allemaal een festijn voor je zintuigen. Het is een sexy spel, in de breedste zin van het woord. Het durft de draak te steken met andere games, of met zichzelf op zo een subtiele manier dat het lijkt alsof het "cheesy" is, maar in realiteit is het gewoon droog en geniaal.

Pluspunten

  • Heerlijke actie
  • Het ontwerp van Bayonetta is goddelijk
  • Soundtrack
  • Uniek
  • Sexy

Minpunten

  • Quicktime Events
  • Kan cheesy overkomen voor sommigen
| 8 reacties

Delen: Share this

Reacties

Heb het spel ook bij Gmaekings behandeld zien worden, lijkt me een fantastische game! En inderdaad, haar achterwerk...

Volledig akkoord met het achterwerk.

Nice spel... en ja, ook haar achterwerk is nice... xD

belachelijk spel niet?.. origineel niet te min.. maar dat waren de village people indertijd ook en dat zijn wel de laatsten waar ik mij in wil inleven.. enfin, laat ons het erop houden dat er eindelijk een hedendaags alternatief op een goede barbiegame is uitgekomen. Op zich kunnen we dus spreken van een evolutie.

Ik kan de in-game muziek echt niet uitstaan, verpest voor mij een erg goed uitziende game helemaal

Dat hoort erbij vind ik.

dan hoor ik spijtig genoeg niet bij de game..

Ieder zijn ding. Blijkbaar zijn er weinig mensen die met mijn score akkoord gaan.